Artık hiç birşeyden korkmuyorum.
Bir insan kaç kere ölebilir ki..
Kaç arşın sarılabilir bir gönül,
Neye ihtiyaç duyabilir.
..
Örselenmiş bir aşkın yoldaşıydık biz..
Bu yol, bu adım, bu son sahnemiz.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta