Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Evet yaşanmaya değer sevmek, çünkü sahibi yaşasın diye sevmiş ve sevmiş te yaratmış, sevmese yaratırmıydı, insan bile sevmese bir işi bir eseri meydana getirirmi.
Sevgiyi insan, Allahtan öğrenir
Sevgiyi insan Allahtan kopye çeker
Sevgiyi insan çoğaltırsa aşka döner
Allah insanı o kadar çok sever ki, sevgisi aşka dönüşür ve onun içinde adeta yok olur, kendini feda eder.
Sevgi de insanı onun içinde yok etmezse, o na sevgi denmez herhalde. gönlünüze sağlık.
Ama korkularak sevilirse o da sevgi olmaz galiba, zoraki olur.
BU ŞİİRİ OKURKEN BENDE BU KADAR ETKİ YARATABİLECEĞİNİ DÜŞÜNMEMİŞTİM AÇIKÇASI..
DUYGULARIMIN GÖZLERİM ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDEN MISRALARI OKURKEN ZORLANDIĞIM BİLE OLDU...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta