Umutlarını darağacında yitirmiş bir çocuktum ben.
Sağımı solumu bilmezdim ki sana nasıl döneyim?
Her yönüm sana açılırdı fakat zamanla sana açılan
yollarım da kapandı.
Martıların bir tabloyu andıran uçuşları vardı.
Bülbüllerin şakıdığı zamanlardan biriydi sanırım terk
ettiğinde beni.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta