Eylüldü işte…
Bu ayda hüzün kokardı buralar.
En sevdiğim şarkıyı söylerdi rüzgâr.
Eylüldü işte…
Ve böyle günlerde,
En çok da sen vururdun aklımın kıyısına.
Kuşlar bile huzurla göçerdi yarınıma.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta