Kero oldukça esmer biriydi ama esmerliği soydan değil güneşten çifte kavrulmaktan geliyordu.
Hem yazın, hem de kışın güneşin kendini gösterdiği günlerde çalışıyordu.
Boyu kısa, beli ince, ensesi ve kolları kalındı.
Gözleri az kaymış kaşları yekpareydi.
Köyün en güzel kızı olan Berfo’ya gönlünü vermişti.
Berfo ay parçası gibi beyaz tenliydi, sanki güneş görmemiş de hep ay ışığında gezmişti.
Uzun boylu, uzun saçlı ince belli ve narin bilekliydi.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta