Kero oldukça esmer biriydi ama esmerliği soydan değil güneşten çifte kavrulmaktan geliyordu.
Hem yazın, hem de kışın güneşin kendini gösterdiği günlerde çalışıyordu.
Boyu kısa, beli ince, ensesi ve kolları kalındı.
Gözleri az kaymış kaşları yekpareydi.
Köyün en güzel kızı olan Berfo’ya gönlünü vermişti.
Berfo ay parçası gibi beyaz tenliydi, sanki güneş görmemiş de hep ay ışığında gezmişti.
Uzun boylu, uzun saçlı ince belli ve narin bilekliydi.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta