Sevmek Fedakarlık İster Şiiri - Hasret T ...

Sevmek fedakârlık ister,
sadece kalbini vermek değil,
zamanını, sabrını, susuşlarını da bırakmaktır ortaya.
İnsan sevdi mi,
kendinden eksilmeyi göze alır,
ama yok sayılmayı değil.
Çünkü fedakârlık,
bir gün anlaşılacağına dair
sessiz bir inanç taşır içinde.
Ben o inançla sevdim seni.
Gecemi gündüzüme kattım,
yorgunluğumu erteledim,
kırgınlığımı yuttum.
“Geçer” dedim,
“Anlar” dedim,
“Dostluk böyle zamanlarda belli olur” dedim.
Meğer ben dostluğu yaşarken,
sen çıkışı ezberliyormuşsun.
Sevmek fedakârlık ister,
ama herkes fedakârlığı
yük gibi görmemeyi beceremez.
Ben senin yükünü hafifletmeye çalışırken,
sen benim varlığımı ağır buldun.
Ben seni tutmaya uğraştım,
sen beni silmeye.
Bir tuş…
Bunca yılın,
bunca emeğin,
bunca “yanındayım”ın karşılığı
bir tuşmuş demek.
İnsan bunu kabullenirken
kalbinden bir parça daha kopuyor,
ama dışarıdan kimse görmüyor.
Ben seni savundum.
Yanlış yaptığında bile
“niyeti kötü değil” dedim.
Herkes vazgeçerken
ben kaldım.
Kaldım çünkü sevmek,
gitmekten çok kalmayı bilmektir sandım.
Oysa bazı insanlar için
kalmak değil,
kaçmak daha kolaymış.
Sevmek fedakârlık ister,
ama tek taraflıysa
adı sevgi olmaz.
O,
bir insanın yavaş yavaş
kendini kaybetmesidir.
Ben kayboldum.
Sende,
senin ihtiyaçlarında,
senin önceliklerinde.
Sen hiç kaybolmadın.
Çünkü senin için
her zaman bir çıkış vardı.
Benim içinse
sadece dayanmak.
En çok da bu can yakıyor:
Ben seni tanıyordum.
Sen beni tanımaya
hiç gerek duymadın.
Benim sessizliğimi
anlamaya çalışmadın,
sadece rahatsız oldun.
Sevmek fedakârlık ister,
ama fedakârlık yapanın
hesaba bile alınmaması
insanı paramparça eder.
Ben seni kaybetmekten korkarken,
sen beni kaybettiğinin
farkına bile varmadın.
Şimdi geriye dönüp bakıyorum da,
ben seni fazla sevmedim.
Sadece senin sevemediğin kadar sevdim.
Aramızdaki fark buydu.
Ben kalpten baktım,
sen işine geldiği kadar.
Bir gün,
gerçekten düştüğünde,
kimse kalmadığında yanında,
işte o zaman
anlayacaksın fedakârlığın ne olduğunu.
Ama o gün
ben olmayacağım.
Çünkü ben
kendimi bir daha
kimsenin kolayca silebileceği
bir yere koymayacağım.
Sevmek fedakârlık ister, evet.
Ama sevmek,
insanı yok saymayı,
bir tuşla silmeyi,
hiç yaşanmamış gibi davranmayı
asla gerektirmez.
Ben sevmekten vazgeçmedim.
Sadece
hak etmeyene
fedakârlık yapmaktan vazgeçtim.
Ve inan bana,
bu da bir tür kurtuluştur.