Sevmek ağlamak mıdır” sevdiğinin ardından.
Her sevene umut verip; bağlayınca kendine,
Ocaklarda dövülen demir, misali,bendim,
Çağırdıkça ses gelmez,nerde kaldı sevdiğim,
Manzum topraklara” ayak bastım üstüne,
Muvakkat” hayat, elbet bir gün son bulur.
Sevenin hayali,sevilmenin ruhani,,,
Ağlamakla inletir,durmaz artık kaybolur:
Eğer ki uslanıp; dize gelirse sevmek.
Sevilmeyi bilmeli,sevmekle; sevilmeli.
Herkesi cahil bilip,ben bilirim diyene…
Destursuz o dergahtan” içeri girmemeli,,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Güzel şiir. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta