Sevmek ağlamak mıdır” sevdiğinin ardından.
Her sevene umut verip; bağlayınca kendine,
Ocaklarda dövülen demir, misali,bendim,
Çağırdıkça ses gelmez,nerde kaldı sevdiğim,
Manzum topraklara” ayak bastım üstüne,
Muvakkat” hayat, elbet bir gün son bulur.
Sevenin hayali,sevilmenin ruhani,,,
Ağlamakla inletir,durmaz artık kaybolur:
Eğer ki uslanıp; dize gelirse sevmek.
Sevilmeyi bilmeli,sevmekle; sevilmeli.
Herkesi cahil bilip,ben bilirim diyene…
Destursuz o dergahtan” içeri girmemeli,,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Güzel şiir. Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta