Ben Sevmeyi senin gibi cam agaclarinin altinda kopek gezdiren sarisin bayandan degil,
Anadolunun bagrinda gecesini gunduzune katan Babamin alnindan akan Ter Damlasindan ogrendim Gulum...!
Senin topuklu ayakkabilarin gezmelerde ayagini vururken;
Bizim ellerimiz Agustos sicaginda Gunes beynimizi kaynatirken Tarlalarda nasir bagliyordu...!
Senin kadar konusmamiz Kibar olmasa da;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta