SEVMEK
Hayata küsmek
Ve barışamamak bir daha
Yıldızları görememek gök yüzünde
Saçlarına dokunamamak
Tutamamak ellerini bir daha
Karanlığa karışan bir gölge misali
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir çalışma...içeriği zengin şiirin.... sonu zayıf ve eksik gibi dursada hayal gücü ve anlatım yeteneği kaliteli bir duruş...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta