Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Cananların hiç sabrı yok,kısa zamanda alışgalık kap
ıyor,her şeyini millileşdiriyor, ve hediyelerin ha ver
mişsin ha çöpe atmışsın,ses getirmez ikiside.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta