Kalbim seninle yeşerdi, seninle hayat buldu,
Sevginin karşısında gururumu unuttum.
Bir anda dindi içimdeki bütün fırtınalar,
Çünkü karanlığımın ortasında umudum oldun.
Kalemim seni yazdı her gece usul usul,
Her kelimemde sen vardın, her satırımda sen.
Sanki cennetten düşmüş bir ışık gibiydin,
Berrak güzelliğinle aklımı aldın benden.
Ah, bir bilse seni ne kadar sevdiğimi,
Belki de dokunurdu kalbimin yaralarına.
Bir gelse, bir nefes olsa solan ruhuma,
Yeşerirdi yeniden bahçelerim baharına.
Meğer ne güzelmiş birini gerçekten sevmek,
Yeniden güvenip kalbini ona vermek.
Uğruna korkusuzca her şeyi göze almak
Ve her şeye rağmen yine de onu sevmek.
Kayıt Tarihi : 11.3.2026 09:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!