Sanki dokunulmazmış gibi gözyaşı,
O masumiyet nasıl da damla damla dökülür…
Boğazında düğümlenir anlatamadıkların,
Yüreğin, siyah-beyaz bir fotoğrafa gömülür.
Canın öyle yanar ki düşmeye gör…
Yazdığı mektubun mürekkebinde boğulursun.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta