Ayakların gitmediği her yerden engel yemişim gibi
Söylesene sevgi senin için hiç mi gömleğin cebi olmadı?
Belki zamanı sığdırdıgin, belki oyalı bir peçete yahut vermek için gül...
Suyun aktığı yerde dururken birden akışı bozan da kim?
Güneşi battığı yerden kim doğurur artık?
Sönmekte biran bile şüphe etmemiş gibi yıldızların nasıl da kararıyor...
Şimdi bir bir sönerken geceyi aydınlatan gözlerin ışığı yok mu, nereden gelse içim de bir yıldız doğurma aşkı büyür...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta