Seni umudun tükendiği, yaşların süzüldüğü fırtınada sevmiştim,
Bilirmisin yoklukta sevmeyi, yoklukta içinde umut yeşertmeyi bilir misin?
Şimdi durma karşımda,
Senin ekseninde döndüğün dünyanın kaç bucak oldugunu ben bilirim,
Şu gördüğün bedenin küllerini, rüzgârlardan ödünç alıp ta geldim…
Durma karşımda paramparçayım kurbanın olam…
Bakma gözlerime, o bakışlara mahkûm oldum, bakma…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta