Azat et bırak kırık kalbimi
Uçsun kafesinden dönmesin geri
Ellerinde hissettim çaresizliği
Affet sevme beni
Kırıldı gönlüm bin parçaya
Yoğruldum her gün çoğalan azapla
Esaretim biterse bin umutla
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta