Sevme Şiiri - Tekin Karaçoban

Sevme...
dedim kendime...
ama...
yine sana yenildim...
Sevme, sevenlerin sonu belli
Gülüşler yalan, acılar gerçek gibi
Sen gitme, dedim içimde bin kere
Ama giden kalp, dinlemez ki kimseyi
Sen gel buraya, dedim gecelere
Adını yazdım yalnız cümlelere
Sevenler hep eksik kalır bu hayatta
Ben de eksildim seninle beraber
Dur diyemedim kalbime bir türlü
Adını sildim ama iz kaldı içimde
Kaç kere yandım, yine de vazgeçmedim
Sen yokken bile sen vardın içimde
Sevme dedim kendime… yine sana yenildim
Gidenler dönmez dedim… ama seni bekledim
Kalbimi susturdum… ama seni dinledim
Sevme dedim kendime… yine sana yenildim
Yine sana...
yenildim...
Gitme dedim ama gözlerin çok uzaktı
Bir bakışın bile bana yasaktı
Sen giderken sustum, konuşamadım
İçimde bin kelime vardı, anlatamadım
Sevenler hep hüzünle yürür dediler
Ben de seni seçtim, bile bile
Bir umut vardı, belki dönersin diye
Ama umut bile yoruldu bu hikâyede
Unut dedim kendime, başaramadım
Kalbimi susturdum, ama kandıramadım
Gidenler dönmez dedim, biliyordum
Ama seni beklemekten vazgeçemedim
Sevme dedim kendime… yine sana yenildim
Gidenler dönmez dedim… ama seni bekledim
Kalbimi susturdum… ama seni dinledim
Sevme dedim kendime… yine sana yenildim
Sen gittin...
Ben kaldım...
Bir sen eksildin...
Ben tamamen bittim...
Sevme dedim kendimeeeee...
Ama yine sana yenildim...
Sevme dedim kendime… yine sana yenildim
Kalbimi susturdum… ama seni dinledim
Gidenler dönmez dedim… ama seni bekledim
Ben kendimi kaybettim… seni severken bittim...
Sevme...
Sevenler hep yarım kalır...
Ben de sende kaldım...