Kendimi sana gelen yollarda buluyorum.
Ayın ışığıyla adımlıyorum sokakları.
Ağaçların gölgesi düşüyor önüme.
İçimi bir ürperti kaplıyor.
Döndürüyorum yüzümü aya hemen.
Sakinlik veriyor yüzün gibi.
Derin bir huzur doluyor kalbime.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta