Seviyorum seni Şiiri - Emir Kerküklü

Ne sesini her akşam duyabiliyorum,
Ne de gülüşünü avuçlarımda saklayabiliyorum.
Aramıza yollar giriyor,
Şehirler, geceler, sessizlikler...
Ben yine de seni sevmekten vazgeçmiyorum.

Öyle uzaktan seviyorum seni;
Bir fotoğrafına saatlerce bakarak,
Adını içimden usulca tekrar ederek,
Her sabah "belki bugün" diye uyanarak seviyorum.

Ne saçlarını okşayabiliyorum,
Ne ellerini ellerime emanet edebiliyorum.
Ama dualarımın en güzel yerinde
Hep sana yer ayırıyorum.

Öyle uzaktan seviyorum seni;
Bir şey istemeden,
Bir karşılık beklemeden,
Sadece mutlu olmanı dileyerek seviyorum.

Kimsenin bilmediği sessiz bir özlem gibi,
Geceyi incitmeden,
Sabahı uyandırmadan,
Kalbimin en derin köşesinde büyüterek seviyorum.

Mesafeler eksiltemiyor sevgimi.
Zaman eskitemiyor bekleyişimi.
Çünkü ben seni,
Bir heves gibi değil,
Ömrüme yazılmış en güzel cümle gibi seviyorum.

Ve günün birinde kavuşamazsak bile,
İçimde eksilmeyecek tek şey yine sen olacaksın.
Çünkü ben seni,
Yanında olabildiğim için değil,
Kalbimde yaşayabildiğin için seviyorum.