Seviyorum seni Şiiri - Serdar Yusuf

Seviyorum seni

Çok seviyorum.
Rüzgârı tutan nefesim gibi,
acıya kilit vuran kalbim gibi,
gözyaşını tanıyan tenimle
seviyorum seni.

Giderken saçlarım beyaza yenildi
baharda
kar çiçekleri açtı.
Haykırışlarım
buzdan bir kaleye dönüştü;
gözlerin
Bir son bakıştı

İçimde gök karardığında,
gözlerimden derya yürüdüğünde,
göğsüme acıdan bahçeler ekerken hayat,
adın sessizce dolaşıyordu içimde.
Yine de
seviyorum seni.

Yarım bir masal kaldı bende,
sesim zamana yenildi.
Ne şehir anladı beni
ne de sen.
Son akşam yemeğinde
gözlerim gözlerindeydi;
meğer
her şey
bir vedaymış
sözün bittiği yerde.

Ve ben,
eksilerek kalırken bile
seni
çok seviyorum.