Seviyorum Seni Şiiri - Arif Taner

Aşk dedikleri duyguyu iki kelimeye sığdırdılar,

Seviyorum Seni...

Dizilerden televizyonlardan öğrendi sahte yalan aşkları bir nesil.
Ve aldatmayı da öğrendi, rol yapmayı da, terkedip gitmeyide.
Yaşayan azdı gerçekten bu duyguyu, yaşayan olsaydı bu kadar artmazdı boşanmalar terketmeler.

Yalandan seviyorum seni derken,
azar azar bozulduk, yaşayan yoktu gerçekten bu duyguyu...
O kadar basitmiydi aşk,
iki kelimeye sığacak kadar?

Şimdiki aşklar saman alevi gibi,
Hep bir kusur aranıyor yada bir bahane, amacına ulaşan gider olmuş, nefsin istek ve arzularını karşılayana.

İstediğini alana kadarmış hersey.
Şimdiki sevgiler bir çiçek yada tek taş yüzük yada mal mülk para ile,

Seviyorum Seni mi,
sadece dudaktan çıkan iki kelime.

İstediğin kadar büyük yaz aşkı, kalplerimiz küçük ne kadar sığdırırsan sevdanı yüreğine, duygularımız karmakarışık,
Kalpden değil sevmeler,
Sadece dudaktan çıkan iki kelime.

Oysa neydi aşk?
Sevdiğinde şükür sebebi olmak,
Sevdanda Hakkı bulmak,
Aşkı bulduğunda Hiç oldugunu anlamak...

Oysa eskiler destanlar yazmıştı sevdalarıyla,
Sen ne dersen de kimyamız bozuldu
Eskilerin aşkı dillere destandı,
Onları ancak ölüm ayırmıştı,
Sevdaları mezara kadardı,
Aşkları ise ölümüne..
Şimdimi? Neyse...
fanikul..