Eskiden sebepsiz guluslerim vardi tatlı bi huzur kaplardi bedenimi,ne dusunecek kimsem kaldi eskiden nede kizacak bi sevdigim ne anlatacagim bir dost var nede haykiracagim bir sevgili; karanlikta saklanmış mutluluğu bekler gibiyim tufanlardan kacip sessizligin basucunda oturmusum, elimde sigara o sustukca ben yenisini yakiyorum,bazen hayallere daliyorum sonra vazgecip hayal iste deyip yine susuyorum, tabiki sensiz gecen her geceye isyan ediyorum gülüşünü duvarlara çiziyorum baktikca sen geliyosun aklıma az bekle sigara bitti alıp geliyorum.aradada bi kendi halime gülüyorum e idare et seviyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta