Seviyorum.
Ailemi seviyorum, çocuklarımı, torunlarımı seviyorum.
İnsanları ve hayvanları seviyorum.
Ve ben!
Ülkemi evimi, eşyalarımı çiçeklerimi seviyor Allah’ a şükrediyorum.
Fakat Atatürk ve arkadaşları gelince, aklıma!
Onlara layık olamadığım için, kendimden nefret ediyorum.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta