Seviyorum.
Ailemi seviyorum, çocuklarımı, torunlarımı seviyorum.
İnsanları ve hayvanları seviyorum.
Ve ben!
Ülkemi evimi, eşyalarımı çiçeklerimi seviyor Allah’ a şükrediyorum.
Fakat Atatürk ve arkadaşları gelince, aklıma!
Onlara layık olamadığım için, kendimden nefret ediyorum.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta