Gecenin karanlık yüzü
Kendini göstermeye başlamıştı
Şehrin sokakların da…
Bense yine yalnız bir başıma
Arnavut taşlarıyla döşeli
Kaldırım da yürüyordum amaçsızca
Gecenin soğuğu iliklerime işlemiş
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta