Ve güneşi yemliyordu
kayıp bir maviliğin
Marmara'sında şair
birde küskün gülüşlü
beyaz martısı vardı
en çok sevdiği
yırtık çığlıklarıyla
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Ve 'şimdi sevişme vaktiydi'
güpegündüz
abası yanık
küskün gülüşlü
martısıyla
Sait Faik göndermesi zekiceydi. Tebrikler.
Sevgiyle,
KadirDeniz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta