Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
kutluyorum 10 puanla listemdesin.
Yüreğine, emeğine sağlık.
Sahte olan herşeyden Yaratan'ım bizleri muhafaza etsin.
Özenli bir çalışma, herşey yerli yerinde.
Tebrikler.
Saygılarımla.
Kapılmış giderken aşkın seline
Sevdalı gönlüme girişin sahte
Bağlanıp kalmıştım tatlı diline
Sözlerin yalanmış gülüşün sahte
SAHTE DİL DAHA İLK BAŞTA KENDİNİ ELE VERİRİ AMAM BİZ GÖRMEZDEN GEKİRİZ ...GELMESEKTE BÖYLESİ GÜZEL ŞİİR NASIL YAZILIR...KUTLARIM SİZİ
Sahte sevmelerin uzak olması dileğimle
Kutluyorum şiirinizi...
Yüreğinize, kaleminize sağlık...
Tam anlamıyla hatasız bir hece çalışması.Kutlarım Sayın Leyla hanım.
Mürsel Adıgüzel
www.anadolukultursanatvemozaikdernegi.bz.tc
Gönlüm dargın çıkma artık karşıma
Neler açtı yalan aşkın başıma
Sus konuşma yeter Allah aşkına
Sen aşkı bilmezsin sevişin sahte
Leyla Gül Varoğlu
Sevgili leyla hanımefendi emeğinize yüreğinize sağlık zevkle okuduk güzel bir çalışma kutlarım....( 10 )
Tebrikler.Tamda duygularıma tercüman bir şiir.Selamlar
Sevişin Sahte-
Kapılmış giderken aşkın seline
Sevdalı gönlüme girişin sahte
Bağlanıp kalmıştım tatlı diline
Sözlerin yalanmış gülüşün sahte
Gözlerime bakıp beni sarışın
Ilgıt ilgıt akıp kalbe varışın
Yalancı aşklarla senin yarışın
Şu gönlümü yakan bakışın sahte
Her yudum nefeste anarken seni
Teninin kokusu yakardı beni
Sevda ateşinde yanan bedeni
Sararak göğsüne öpüşün sahte
Gönlüm dargın çıkma artık karşıma
Neler açtı yalan aşkın başıma
Sus konuşma yeter Allah aşkına
Sen aşkı bilmezsin sevişin sahte
Leyla Gül Varoğlu
MÜKEMMEL ANLATIM,,YÜREĞİNİZDEKİ SEVGİLER DAİM OLSUN,SEVGİLERİN GERÇEK OLMASI DİLEĞİMİZ,TEBRİKLER LEYLA HANIM,,
Elbet bu şiirin bir öncesi vardır ..
O önceyi de biliyor sayalım kendimizi ve şairimizi öyle kutluyalım bir sahte sevigi den kurtuldulduğu için ....
Anlatım çok güzel ve akıcı ...
Yüreğinize sağlık sayın Varoğlu....
-Sevişin Sahte-
Kapılmış giderken aşkın seline
Sevdalı gönlüme girişin sahte
Bağlanıp kalmıştım tatlı diline
Sözlerin yalanmış gülüşün sahte
Gözlerime bakıp beni sarışın
Ilgıt ilgıt akıp kalbe varışın
Yalancı aşklarla senin yarışın
Şu gönlümü yakan bakışın sahte
Her yudum nefeste anarken seni
Teninin kokusu yakardı beni
Sevda ateşinde yanan bedeni
Sararak göğsüne öpüşün sahte
Gönlüm dargın çıkma artık karşıma
Neler açtı yalan aşkın başıma
Sus konuşma yeter Allah aşkına
Sen aşkı bilmezsin sevişin sahte
Sn:Leyla Gül Varoğlu...inanıyorumki bu güzel şiir bir çok insana tercuman olmuştur, ve herkesimi içine alan duygular var.
SEVEREK OKUDUM...
ve gurubumuz GÖNÜL DERYASI-na hoş geldiniz sizi tanımak şiir adına faydalı olacağına inanıyorum,kalınız sağlıcakla.
Bu şiir ile ilgili 110 tane yorum bulunmakta