sen içinden dışına, matemin akışına teslim olmuş kalbinle
camdan dışarı bakıp, gördüğün her ışığa umutla sarılırken
ben, dışından içine tarifsiz kederine biçare b/akıyordum! …
“gece sessizliğinde ürküp titreme diye… hislerimin ucuna basarak geliyordum”
mabedimdir dediğin mahremini tek bilen ışıkları kapanmış
duvarı hüzün rengi sana sırdaş odana…
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta