İnsan sevdiğinin karşısında dilsizdir esasen,
konuşsa bile
bir çuval cümlenin içinde,
sevdiğini anlatacak tek bir cümle yoksundur orda.
En azından ben de öyledir.
Ne bir aynaya bakar gibi bakabilirim ona,
nede bir bakıştan fazlası değer o gözlere.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta