İnsan sevdiğinin karşısında dilsizdir esasen,
konuşsa bile
bir çuval cümlenin içinde,
sevdiğini anlatacak tek bir cümle yoksundur orda.
En azından ben de öyledir.
Ne bir aynaya bakar gibi bakabilirim ona,
nede bir bakıştan fazlası değer o gözlere.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta