Geçen gün bir yağmur yağdı,
Sayılı arkadaşlarından olan fırtınayı da getirmiş gelirken…
Hep yalnız gelirdi ama…
Yolculuğu uzundu herhalde,
Yalnız çekilmez diye mi nedir?
Sonra…
Beklenen oldu ve gitti, gittiler…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta