Sevilmenin Sessiz Tanığı Şiiri - Sadık Korç

Anlayamadım, yıllar geçse de içimde kök salan sevilme arzusunu.
Belki de anlayamayacağım bundan sonraki bütün zamanlarda.
Her hatırlayışımda kalbimde ince bir sancı belirir,
Seni hissedince durur zaman, kalır bir köşede, sessizce.

Hüzünle dolar gözlerim, bakışlarım ve ben,
Yalnızlığıma, korkuma çivilenir adımlarım.
Haşin duygular bırakmaz peşimi,
Ne senden önce var olurum, ne de sensizliğin sonrasında.

Geçip giden zamanlar güzel olmalıydı oysa,
Sevilmenin tanımı yok vehmimin karanlığında.
Bir bir döküldü gözlerimden bakışlarının izleri,
Soğuk tenin, uzak diyarlarda bile sıcak bir anı buldu kendine.

Ah, ne güzeldir sevilmek.
Bir bilseydim senin tarafından nasıl olduğunu,
Öğretseydin bana
Belki aramazdım başka gözlerde yarım kalan o sıcaklığı.

Ve şimdi arzunun sonu yok,
İçimde büyüyen hüzünlü bir yükseliş bu.
Sonu yok.
Bıraksın artık zaman kendini akışa,
Çünkü yapacak hiçbir şeyim yok,
Yalnızca susmak ve hissetmekten başka.