Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Öyle demeyin Murat Bey belki
O Kisi icin Önemi yok ama
insan karsiliksiz Sevdaya tutulmaya görsün en zoru en acisi bu olsa gerek.
Kaleminize saglik
Sevgi bir çiçek kokusu gibidir..sevdiginde koklamalı...Saygılarımla...atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta