Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Topraklarım kadar yaşlı ve her yerindenim ülkemin,Mardin'in tarifsizliğinden bakarken.
Mezopotamya'da sarı taşların egemen rengiyle,güneşin yansıttığı tonların buğday başaklarındaki zengin coşkusuyla gülümser doğduğum topraklar.Ne çok yazılasıdır memleketim,ne çok söylenesidir türküsü dilsiz ağıtlarda..
Yüreğime kalem sevdası tohumlarını eken,kalemime dil cesareti veren; ülkem ve içinde
yaşananlardır,yaşayanlardır.Ben dile getirdikçe bana ilham kadar dost olanlar,arkadaşl ...
