Bomboş bir deftere işliyorum bu umutları
Sen hiç benim olmadın ki!
Bir virgül bile koyamadık aralara
Bitti deyip nokta dahi atamadık
Yalnız ben vardım geçmişte
gelecekte
Filizlenemedi birlikte sulayabileceğimiz
Bir sevi çiçeği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta