Bir insan kalır boşluğunda kendisinin,
Yaralarına dem vuran gülüşünde bir sevi ölür,
Bir insan kalır anılarında düşleriyle,
Özledim der; duyulmaz,
Tanıtmaz kendini sana.
Sahibi değilsin bu kalbin, tutma,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta