Sevi ! saat yaklaşıyor gün yavaştan yavaşa atıyor akşamın kollarına.
Ay yarim! ay kıvrım kıvrım güzelmi güzel haspa, süzülüyor denizin koynuna.
Yalnızlık çekme gülüm, otur sahilde yalnızlık çeken banklara esen yeli tut,
Dalgaların çakıl taşlarına vuslatını seyret, geçen günlerimizi yad et.
Anıyorum sensiz seninle, saba rüzgarının söğüt dallarına busesini.
Dolaşıyor sevgililer el ele, kutsuyor yıldızlar yakarak kandillerini.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
