Günün ilk ışıkları ile beraber
'Sevgi' doğdu gönlüme.
'Günaydın' ı ile uyandığım annemin yüzünün aydınlığında gördüm sevgiyi ilk.
Masmavi gökyüzünü kaplayan pamuk tarlasında,
Baharı müjdeleyen ağacın pembe beyaz tomurcuklarında,
Ve sonsuza yolalan güvercinin kanat çırpışında gördüm.
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Işte sevgi böyle bir şey insanın sevdikleriyle özdeşleştirir...Harika!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta