Gönül toprak gibidir ektiğini biçersin
Taşlık, kayalık değil, iyi tarla seçersin
O da can gibidir, büyütürsün, beslesin
Güler yüz, iyi huy, hoşgörüdür tohumu..
Emek verilmezse, topraktan alınmaz verim
Sevgi, gönülden gönüle kapıdır derim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta