Gel dedin hemen geldim.
Git dedin gidemedim.
Belki yüzleşmek istedin.
Belli ki cesaret edemedin.
Yüreğin yok yüzüme bakmaya.
Ama cesaret edebildin kovmaya.
Niye çağırdın, niye kovdun?
Bırak öleyim madem vurdun.
Görmek mi istedin gömmek mi istedin?
Öpmek mi istedin öldürmek mi istedin?
Neyi kaçırdığını görmek mi istedin?
Yoksa eserinle övünmek mi istedin?
Artık gidemem bile kendimden.
Bıktırdın kendi kendimden.
Zaman geçsin kendiliğinden.
Yıldım bitmeyen kederlerden.
Bu nasıl aşkmış bu nasıl düzen?
Hiç değişmez mi üzülenle üzen?
Sevgiye kıyam bizdendir de
Sevgime kıyan değildir bizden.
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 13:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Kıyam; ayağa kalkış, bir işe giriş...




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!