1 Eylül 2005 - Yalova/Çiftlikköy
Boşluktayım, çok derin bir boşluktayım.
Kimse beni takmıyor mu, yok mu sesimi duyan?
Sanki ellerim ayaklarım bağlanmışta bir salın üstünde okyanustayım.
Yanımda değil, yardım edemez ama annemdir tek sesimi duyan.
Çocukları güldürdükten sonra alkol içmeye giden palyaço gibiyim.
Ben duyguları ölmüş bedenen yaşayan birisiyim.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta