Taşa ekilen tohumlardık biz
Hayata tutunmaktı tek telaşımız
Güvenemedik..
Cılızdı köklerimiz
Merhametsizdi doğamız
Taş idi tohumlarimız
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Çok güzel bir şiirdi.
Biz dört çil yavrusu
Kendi çatlağımızda büyüdük
Ne yanyana gelebildik
Ne de taşi yarabildik..
Kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta