Aşkta bahar da sensin, zemheri de,
Bir yanım gonca açar, bir yanım üşür yine.
Don dedin ya; buz tutan kalbimde
Yürürüm hayat yolunu sevginle
Adını anınca ateş yürür derine.
Çiçek olmak da kader, kül olmak da,
Sevda ya yakar ya diriltir insanı.
Düştüğüm yerden kalkmayı öğrendim,
Yaralarım öğretti bana zamanı.
Kavruk toprak misali bekledim yağmuru,
Bir nefesin yetti filiz vermeye.
Mevsim yok diyorsun ya aşkta, doğru;
Ya sen olursun baharım,
Ya da içimde kıyamet büyümeye.
Donarsam da çözülürüm gözlerinle,
Yanarsam külden doğarım adınla.
Aşk dediğin ya çiçek ya yangın;
Ben her hâlimle varım,
Seninle… ya da hasretinle.
Yürürüm hayat yolunu sevginle
Kayıt Tarihi : 16.2.2026 23:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!