İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
üstad evvelki yorum için özür dilerim,yanlışlıla yazmış olmalıyım
Canı yanan can yakar,sen benim canımı yaktın yar,bende senin canını yaksam,gönlüm canan diyecek canımda ikinci kez yanacak,şimdi bu ateşi kime teslim edeyim?siz çiçelere teslim etmişsiniz
saygı ve hörmetlerimle
Kimsenin inanamadığını görüyorum iç gözümle.
bu saf sevgiyle hece hece bezenmiş şiire inanmamak mümkün mü?
saygılarımla
Yapma Ahmet'cim sen öldükten sonra kim sana sevginin katili der? aslında güzel düşünmüşsün..
böylesine hüzünlü bir şiire çok hoş desek hüznü seviyoruz demek olur ama bizde eline gönlüne sağlık diyelim...
A.Öğdüm
1981 deki ''manevi ölüm'' mü bu ? ,çiçeklere ''ölüm acısı tadı'' bırakan ?
Kutlarım,güzel şiir.
Kutlarım Ahmet şiirine bahane bulucak taraf yok.... Çok güzel olmuş...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta