Eflatun damlası gibi sürülüyor penceremden,
Sularında hicranlı gözün.
Ben geçmişe aldanıyorum gün be gün
sen geleceğe.
Unuttum sonunda diyerek yalanlar söylüyorum nehir kısında, sen ise kaldırımlarda.
Sonrasında ufuk kadar uzakta bir limanı terk edip,Kendini bilmez denizlere atıyorsun satırlarımı.
Kaybolmak istiyorum her seferinde şehirlerin atardamarlarında, ama gel görki içim kocaman bir hatıra mahseni.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta