Bir ezgiydi yaşam dudaklarda
Ancak tavan arası söylediğimiz
Eleleydik sokaklarda
Buydu tanrıdan tüm dileğimiz
Kalbimiz sevdaya taşıyacak kadar genişti
Ve ihaneti alamayacak kadar dar
Yürürdük yorulana dek sahilde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta