Sevgimi hiçbir zaman susturamadım,
Neymiş benim bu bitmeyen ahım.
Hangi bahçesinden koparılan güle yanmışım?
Sevgimi paylaştım kimse doymadı,
Yüreğimin yara içinde olduğunu kimse anlamadı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Hangi bahçesinden koparılan güle yanmışım?
Şiirinizi beğeniyle okudum
Sevgimi paylaştım kimse doymadı,
Yüreğimin yara içinde olduğunu kimse anlamadı.
sanki beni anlatmışınız
dilinize sağlık
Kim
Kimi anladı ki?
Her dert
Kendi dermanıyla vardır,
Aranırsa...
Tebrikler Gülay Hanım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta