Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanların çıkar karşılığı yaşadığı bir dünyada çıkar beklemeden
Elinden gelen her güzel davranış ve iyilik yapabilmektir insanlık
Anlamlı bir şiirdi tebrik ederim Gülay Hanım saygılar sunarım
Çok tşkr ediyorum
Değerli yorumunuzla anlamlayan kaleminiz var olsun her daim efendim..
SLM SAYGILARIMLA HOCAM...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta