İçimin yangısı aklımı aldı,yüreğimin yangısı damara vardı
Seni seven bu yürek ve akıl yaşarken değil ayrılırken yandı
Ruhum seni durmadan arar,bulamadı daha içimde olan yangılar
Bedenim seninle oldu hep,yaşarken harama inan el uzatmadılar
Çok uğraştı yalan dünya beni yoldan çıkarmıya ama çıkaramadılar
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta