ABIHAYAT
Otursam karşıma alıp da en yaralı yerinden gönlümün
Yalvarsam sana en müşfik duygularla
Seyretsem senin o okyanuslara benzer yüzünü
Sen konuşsan dağlar gibi
Ki yüce dağların üstleri karlı
Yalçın ve amansız kayalar gibi sert mizaçlı
Ben içsem kana kana o yudum çeşmesinden
Abıhayaaaaaaaaaaaaaaaaat
Ruhum bir ırmaktır coşkun duygulu
Akşam sana doğru koşudur aşk dolu
Sana doğru biteviye bir koşu
İnatla yorulmadan sana doğru belli
Senin o bitmez tükenmez umutlarına doğru
Salkım saçak söğütlere doğru ki
Sen gölgelenirsin altında bir yaz günü
Afyon Karahisar’daki o mutluluk dolu
Günleri anar ağlarım
Ve altın tepside Şahmeran
Ve altın tepside Şahmeran'ın başı
O insan yüzlü yılan bana ne dedi
Ben de görseydim keşke o kutlu yüzü
Oysa nerde benim mağaram nerde o
Nerde yirminci yüzyıl karanlığı
Ben de dedim
'Nerde Şahmeran nerde Belkiya
Aramızda yaşamıyor hiçbiri
Farkında mıyız bilmem ama
Hepimizi belki de biraz
İnsan yüzlü yılanız şimdi'
Kayıt Tarihi : 2.2.2010 17:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!