Ey benim yüreğimle aziz kıldığım biricik sevgili,
Ey kahır ve lütuf ikileminde kaldığım,
Ey meşakkatini el üstünde tuttuğum,
Bir hancının gün sonu yorgunluğuna denk,
Sana minicik hisler beslemek.
Ey kaderdenk noktasında yazgımın en güzel şeyi,
İşit,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta